The Glass Ceiling Diaries - Ω μα τι τρατζικ!

 Αν εισαι γυναίκα σημερα σε ανδροκρατουμενο επαγγελμα, πραγματικα την εβαψες... 

Ειδικα αν το γραφειο ειναι τιγκα στα ντικς. Μεταφορικα και κυριολεκτικα. Η Ασια λοιπον περιεχει πολλα απο δαύτα. 

Αυτα λοιπον τα ντικς (οπου κ αν βρίσκονται) θεωρουν οτι η γυναικα ειναι καλη για να ειναι κατι βοηθητικο. Κατι διακοσμητικο, για να λενε οτι κανανε το χρεος τους σαν αντρες να βγαλουν τη γυναικα εξω απο την κουζινα που δικαωματικα ανηκει (στα μυαλα τους ειναι φεμινιστες...τρομαρα τους). Και εννοείται οτι προσπαθουν να σε κανουν να το καταλαβεις με καθε δυνατο τροπο. Και αν τολμησεις να αποδειξεις οτι μπορεις ανετα και τους ξεπερνας τοτε η ζωή σου γινεται ενα δραμα δυσβασταχτο. Και ναι θα σας τα πω αναλυτικα ολα, σιγα σιγα. 

Και πριν μου αρχισετε τα τελευταια χρονια γινονται προσπαθειες να υπαρξουν πιο πολλα βυζια στις 'μεγαλες' αιθουσες, εκει που αεριζεται καλυτερα ο χωρος, θα σας πω, "μη φατε, θα σας κερασω γλαροσουπιτσα ζεστη ζεστη". 

Εχεις λοιπον μια κοπελια, με 3 πτυχια, συνεχομενη καριερα 17+ χρονων, γλωσσες, πτυχιακια, σκατουλακια, τα σεα και τα μεα της. Και οταν λεμε καριερα δεν μιλαμε για απλα πραγματακια, φαση 9 to 5. Μιλαμε για ωρες πανω στην πλατφορμα, στη μεση της Βορειας Θαλασσας, μονη σου με αλλα 88 ντικς, τη θαλασσα, τον ουρανο, τα καιρικα φαινομενα και τις φαλαινες. 

Το να σε πρσφωνουν ομορφη γλυκια, και οχι εξυπνη, και να αφηνουν αυτες τις προσφωνησεις για τα αλλα ντικς, εννοειται ειναι κατι δεδωμενο...εσυ οοοχι, δεν μετρας για το μυαλο σου...αλλα για την ομορφια που σου εδωσαν τα γονιδια των γονιων σου! 

Βασανιζεσαι και εσυ? Και εγω μανιτσα μου...Μιλα μου...τουλαχιστον να μην βασανιζομαστε μοναχες μας! ...εγω θα σας τα γραψω ενα ενα για να δειτε τι τραβαω και δε το μαρτυραω...

Δεν ειμαι φεμινιστρια, το εχω πει πολλες φορες. Ειμαι ενας απλος ανθρωπος που θελει και αξιζει να το σεβονται οπως καθε αλλο ον. 

Ταξιδεύοντας στην εποχη του Covid-19 (το πήγαινε)

Το 2020 ηταν η χρονιά του αρουραιου για τους Ανατολίτες, και ενα δίσεκτο ετος για ολους μας, παγκοσμίως. Και δεν ξερω αν το γνωριζεται αλλα στα δίσεκτα λενε γαμιεται ο Διας. Και στις χρονιες του αρουραιου γαμιεται διπλά καθώς ο αρουραιος ερχεται να καθαρισει τις ζωές μας απο ολα τα σαθρά και σάπια πραγματα και καταστασεις που δεν θα έπρεπε να νταραβεριζόμαστε.

Και εμάς γιατι μας τα λες αυτα ρε κοπελιά θα μου πειτε? Σωστο...αλλα τα παραπανω εκαναν για πρώτη φορα επιτακτικη την ανάγκη να θέλω να ταξιδεψω στα πάτρια και να δω τη μαμα μου. Ναι το 2020 για εμενα προσωπικα, ηταν απαισιο και καθάριο ταυτόχρονα. Αλλα μια ψυχή και καρδιά την εχουμε οποτε πόσα να αντεξει και αυτη μονάχη της...έπρεπε να παω να δω τη μαμάάάά μου.

Για να φύγεις απο τη Μαλαισία πρέπει να πάρεις ειδική άδεια απο την κυβερνηση για την εξόδο και κυρίως την επανεισοδό σου στη χώρα. Γιατι με τα lockdown κλπ. η κυβερνηση αποφασίσε να διώξει αρκετό κόσμο (ξένους) και να μην τους επιτρέψει να ξαναγυρίσουν, κυρίως στο πρώτο και πιο αυστηρό από όλα lockdown. Με τα πολλά έγιναν ενα τσίκι πιο χαλαροί και είπαν ότι αν δουλεύεις και έχεις βίζα, και έχεις ένα πάάάάρα πολύ σοβαρό λόγο να φύγεις (πχ, υγειας, θανατος κλπ.) μπορείς να βγεις και να ξαναμπεις, αφου παρεις αυτό το πολυπόθητο χαρτί απο την κυβέρνηση. Και αν πάρεις έγκριση μπορεις να βγεις και να μπεις μονο μέσα σε 60 ημέρες. Αλλιώς πάλι απο την αρχή. Οι αιτήσεις χιλιάδες, και αν δεν έπαιρνες απάντηση μεσα σε 14 μέρες έπρεπε να το παρεις ότι είχες φάει άκυρο. Εγω κατάφερα και το πήρα το ΟΚ για να βγώ και να ξαναμπώ, και έκλεισα το εισιτήριο μου για τις 18.12 ώστε να φτάσω στις 19.12 Αθήνα.

Αλλα πού να προλάβω να χαρώ, την επομένη βγάλανε μαντάτο στην Ελλάδα ότι απο 18.12 μπαίνεις σε 10ημερη καραντίνα με το που σκας Ελλάδα. Αντε πάλι πανικός να αλλάξεις εισιτήρια γιατί νταξ’ δε θα έκανα καραντίνα με αρνητικό PCR test που θα είχα ήδη απο Μαλαισία πριν έρθω.

Τα δικαιολογητικά που έπρεπε να εχω, αρκετά απλά. Την έγκριση να βγω και να ξαναμπώ στη χώρα, ενα αρνητικο PCR test 72 ώρες μεσα/πριν ταξιδέψω, το εισιτήριο μου, να κατεβάσω το κυβερνητικό app για να καταγραφω την κατάσταση της υγείας μου, και το χαρτί απο την Ελληνική κυβερνηση απο το https://travel.gov.gr/#/

Την ημέρα του ταξιδιού μπορώ να πώ ότι όλα πήγανε ρολόι. Η διαδρομή για το διεθνές αεροδρόμιο της KL, περίπου ειναι 60 λεπτά, δεν είχε καθόλου κίνηση, και όταν έφτασα στο αεροδρόμιο με το καλό, αυτό ήταν σαν σκηνικό σε ταινία με ζόμπι και την επικείμνεη καταστροφή του κόσμου. Εντελώς άδειο, εκωφαντικά ήσυχο. Τίποτα ανοιχτό, κανένα μαγαζί, ούτε καν για fast food. Στο γκισέ και ενώ είχα κάνει ήδη τσεκ ιν, τους πήρε λίγο παραπάνω χρόνο μια και η χαρτούρα ηταν περισσότερη και έπρεπε να σκανάρουν τα πάντα.

Απο ασφάλεια άλλο τίποτα. Παντού κυκλοφορουσαν αστυνομοι, αλλα νταξ’ ειχαν βαρεθει και αυτοι τη ζωή τους μετα απο τοσους μήνες σε αυτή την κατάσταση.

Immigration checks ηταν μονο με αυτοπρόσωπη παρουσία και όχι μέσω των ηλεκτρονικών πυλών το οποιο πηρε 3 λεπτα παραπανω και μια σταμπα στο διαβατήριο, το οποιο δε μου αρεσει καθολου να μου τρώει σελιδες ετσι...τεσπα..και μετά....η απόλυτη νέκρα. Ευτυχώς που το lounge ήταν ανοιχτό και ξεκουράστηκα λίγο πριν την πτήση μια και ενα άγχος το εχεις σε τέτοιες καταστάσεις κακά τα ψέμματα. Στην πύλη μας δώσανε και face shields τις οποιες μαζί με τις μάσκες έπρεπε να φοράμε καθόλη τη διάρκεια της πτήσης μέχρι να βγούμε από το αεροπλάνο στον τελικό προορισμό. Μόνο για να φας και να πιεις μπορούσες να τη βγάλεις στα γρήγορα. Μη σου τύχει...επεσε πολύ γέλιο. Κατάλαβα πως την παλεύουν η κοπελιές με τη μπούργκα. Kudos για την επιμονή και υπομονή τους.

Το αεροπλάνο «άδειο». Δες φώτο να καταλάβεις. Ειχα όλη τη σειρά δικη μου. Κοιμήθηκα σαν πουλάκι. Αλλά απο ταινίες....μάπα...τίποτα...δεν πληρώσανε το qatarflix…ξερωγω? Στο αεροπλανο μας δωσανε και το εξτρα σακουλακι με μια μασκα, γαντια και αντισηπτικο. 

Στο Ελ.Βελ μπήκαμε στη σειρά ή οποια εννοειται δεν κραταγε το 1 μετρο social distancing και αφου μας πηρανε ενα δειγμα απο το λαιμο (όχι τη μυτη αυτη τη φορα), περάσαμε το immigration για να παρουμε βαλιτσουλες και να βγουμε.

Και έτσι λοιπόν πάτησα Ελλαδίτσα...!   

 

Τόκυο – Intro

   

Το να ταξιδέψω στην Ιαπωνία για να δω τις ανθισμένες κερασιές (cherry blossoms) ήταν όνειρο ζωής. Αλλά όσο βρισκόμουν στην Ευρώπη το θεωρούσαμε μεγάλο ταξίδι, έστω και αν η χάρη μου είχε ήδη φθάσει Αυστραλία με τη δουλειά. Με το άλλο μου μισό είχαμε φθάσει μαζί ως Ταϋλάνδη και Σιγκαπούρη (Νότια Ασία).

Έτσι με το που μας δώθηκε η ευκαιρία στο τέλος του Απρίλη, η απόφαση πάρθηκε σε λίγα λεπτά.

Σε αυτό το σάϊτ (http://www.jnto.go.jp/sakura/eng/index.php) μπορεί κάποιος να δει το πρόγραμμα της άνθισης των κερασιών και να πλανάρει ανάλογα το ταξίδι του. Το σάϊτ είναι άκρως κατατοπιστικό, καθώς σου δίνει πληροφορίες για το πότε είναι ακόμα τα μπουμπούκια κλειστά, πότε περιμένουν την άνθιση, και το πέρας αυτης με τα άνθη να πεφτουν.

Το φαινόμενο των ανθισμένων κερασιών (ή με άλλα απλά λογάκια ο ερχομός της Άνοιξης) είχε ήδη ξεκινήσει και είμασταν στα τελειώματα της. Γιατί βλέπετε οι κερασιές στην Ιαπωνία ξεκινάνε να ανθίζουν από το Νότο και έχουν κατεύθυνση προς το Βορρά, όπου η Άνοιξη ξεκινάει λίγους μήνες αργότερα. Το όλο φαινόμενο ξεκινά περίπου μέσα Γενάρη, και ολοκληρώνεται μέσα Μάη.

Εμείς στο ταξίδι μας αυτό επισκεφτήκαμε το Τόκυο και το Mount Fuji. Στα επόμενα ποστς θα σας πώ για το που μείναμε, που φάγαμε, και τι είδαμε. Όλα αυτά πάντα με διάθεση να δούμε τα αξιοθέατα, αλλά και να ζήσουμε έστω και λίγο όπως και οι κάτοικοι της πόλης αυτής. Είμαστε πολύ φαν του off-the-beaten-path εμπειριών και πάντα προσπαθούμε να βρούμε μικρές λεπτομέρειες που δεν είναι καταχωρημένες στους τουριστικούς οδηγούς.

Η Ιαπωνία και ειδικότερα το Τόκυο μας απογοήτευσε λίγο. Συγκρίνοντας την πόλη με αυτύς της Νέας Υόρκης, που πραγματικά μας εντυπωσιάσε θετικά, το Τόκυο δεν ήταν όπως το περιμέναμε. Από την άλλη η Ιαπωνία στην επαρχία είναι πανέμορφη. Τοπία μαγικά, χωριουδάκια, σα να έχουν βγεί απο παλία χάϊκου και scroll paintings εποχής Muromachi. Μαγικά. Απλά.

Ένα πολύ μεγάλο μείον για εμάς είναι ότι οι Ιάπωνες δεν μιλάνε σχεδόν καθόλου Αγγλικά. Αυτό οφείλεται κατα κύριο λόγο στο γεγονός ότι ουσιαστικά η Ιαπωνία άνοιξε τις πύλες της στο διεθνή τουρισμό (2.6 εκατομμύρια το 2017) σχετικά προσφατα. Ακόμα και εν έτη 2017 το μεγαλύτερο μέρος του τουρισμού είναι εσωτερικός τουρισμός – Ιάπωνες (1.6 εκατομμύρια). Οπότε δε χρειάζονται να μιλήσουν ιδιαίτερα Αγγλικά. Επίσης η Ιαπωνία είναι αρκετά ακριβή σε σχέση με την Ασία και τους τουριστικούς προορισμούς αυτής.

Ας ξεκινήσουμε όμως την περιήγηση μας, όπως την βιώσαμε εμεις...

Μεταναστεύω, μεταναστεύεις, μεταναστεύει...

Για να ξεκινήσουμε σωστά το κείμενο αυτό να πούμε το εξής: Η μετανάστευση δεν είναι για όλους...το εξωτερικό ΔΕΝ ειναι Ελλάδα!! 

Επειδή όμως απ’οτι φαίνεται δε λέει να το καταλάβει η κούτρα σου θα προσπαθήσουμε μέσα από αυτήν εδώ τη στήλη να σε ενημερώσουμε με το τι ειναι διαφορετικό στην Αλβιώνα μη πάθεις μέγα πολιτισμικό σοκ οταν σκάσεις μύτη – και δεν έχεις και λεφτά να πάρεις το επόμενο πίσω για πατρίδα..

Μέσα από τα κείμενα μου, μια και πλέον ειμαι βετεράνος με πάνω απο 12 χρόνια μόνιμης κατοικίας στο νησί, και Αγγλίδα υπήκοος, θα σου γράφω και θα σου εξηγώ πώς λειτουργεί το σύστημα της χώρας, για να έχεις έναν οδηγό με χρήσιμες πληροφορίες. Προσοχή όμως μια και δεν πρέπει να παρεξηγηθεί με τίποτα ώς τουριστικός οδηγός ή τυφλοσούρτης. Κάθε περίπτωση είναι μοναδική, και κάθε άνθρωπος έχει και διαφορετικό βαθμό δυσκολίας στην προσαρμοστικότητα, και εννοείται την κατανόηση.  Οι πρώτοι μηνες θα είναι δύσκολοι – στο εγγυώμαι. Μέχρι να βρεις τη θέση σου στην νεα κοινωνία, και να τα φέρεις βόλτα σε ένα ξένο περιβάλλον, θα είσαι λίγο στη τσίτα – κατανοητό. 

Ξεκινάμε λοιπόν με μια γενική σύνοψη του αντικείμενου που θα αναλύσουμε στα επόμενα πόστς. 

Χώρα: Μεγάλη Βρετανία ή Ηνωμένο Βασίλειο - Αγγλία για εμάς – Αγγλία, Σκωτία, Βόρεια Ιρλανδία, και Ουαλία για αυτους. Έχει μεγάλη διαφορά για τους ομογενείς, να λες που μένεις ακριβώς, μια και δεν αρέσκονται να περνιούνται για Άγγλοι, αν είναι Ιρλανδοί, Ουαλοί, ή Σκωτσέζοι . Αν τους αποκαλέσεις Βρετανούς κάποιοι δε θα παρεξηγηθούν. Γενικά όμος ο τοπικισμός ειναι αρκετά μεγάλος και σε αυτή τη χώρα. Πώς λέμε Λάρισα – Βόλος...ε κάτι παρόμοιο. 

Γλώσσα: Αγγλικά. Βρετανικά Αγγλικά, που είναι πολύ διαφορετικά απο τα αμερικάνικα που ακούμε στις blockbuster ταινίες. Έχουν πολύ αργκό ή slang ανάλογα με την περιοχή που μένεις. Οι προφορές όπως και σε κάθε άλλη χώρα διαφέρουν αισθητά απο περιοχή σε περιοχή. 

Νόμισμα: Λίρα. Εδώ λέγεται pound ή σε αργκό quid. Έχει κέρματα και χαρτονομίσματα. Τα κέρματα ειναι τα λεγόμενα pence ή απλά ‘p’. Ανάλογα με την περιοχή, και όπως αναφέραμε πριν λέγονται και διαφορετικά, και έχουν και διαφορετική απεικόνιση στα χαρτονομίσματα. Όλα όμως είναι αποδεκτά και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα να τα χρησιμοποιήσετε, αν και κάποιοι (άσχετοι συνήθως μετανάστες) μπορεί να δυσαρεστηθούν ή να πρέπει να καταλάβουν ότι είναι λίρες αυτά που τους δίνετε, απλά από διαφορετική περιοχή.  

Πληθυσμός: περί τα 60 εκατομμύρια, με όλες τις φυλές του κόσμου να γεννιούνται, να ζουν, να εργάζονται, να ερωτεύονται, και να πεθαίνουν στην χώρα καθημερινά. Πάνω απο 11 εκατομμύρια ζουν στην πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρεττανίας το Λονδίνο. Πόλος έλξης για τουρισμό, και εργασία. Κάθε χώρα της Μεγάλης Βρετανίας, έχει και τη δική της πρωτεύουσα. 

Πολίτευμα: Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Η κύρια βουλή είναι στην Αγγλία, αλλά και η Ουαλία, και η Σκωτία και η Ιρλανδία, έχουν νομοθετικά σώματα που η κύρια βουλή τους ανέθεσε αρμοδιότητες προς διεκπεραίωση. 

Κλίμα: Βροχερό και κρύο. Αλλά όταν πιάνει η λιακάδα...είναι άλλο πραμα!

Σημαντικές πόλεις: 

(Αγγλία): London, Birmingham (προφέρεται Μπέρμινχαμ), Leeds (προφέρεται Λήντς), Sheffield, Manchester, Liverpool, Bristol, Nottingham, Newcastle, Plymouth (προφέρεται Πλήμουθ), Derby (προφέρεται Ντάρμπυ), Southampton, Great Yarmouth, Cambridge 

(Ουαλία): Cardiff, Newport, Swansea 

(Σκωτία): Edinburgh, Glasgow, Aberdeen (προφέρεται Αμπερντήν), Dundee (προφέρεται Νταντί), Perth, Inverness

(Β.Ιρλανδία): Belfast, Derry. 

Όλες οι ερωτήσεις είναι more than welcome. Δεν υπάρχει κουτή ερώτηση γιατί οι περισσότεροι που επιλέγουν το δρόμο της μετανάστευσης αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι γιατί βρίσκονται σε κατάσταση άγχους, και σε περιόδους στρές το μυαλό δε λειτουργεί πάντα σωστά. 

Πάλι από την αρχή

Πάλι από την αρχή. Ναι. Πολλά τα χρόνια που έχω να γράψω αλλά να, ξύνομαι, δε μπορώ. Το ίντερνετ έχει καταντήσει μια αήδια. Και δε μπορώ να στέκομαι απλά και να κοιτάω να συνεχιζει να παραπέει η όλη κατάσταση. 

Γατάκια, σκυλάκια, βυζάκια, φαγητάκια, ξεκωλάκια, μανούλες, θειούλες, γκομενάκια, μπρατσάκια, αστειάκια, ανούσιες και ανόητες λίστες, και τίποτα το ουσιαστικό προάλλονται καθημερινά απο τα ΜΜΕ και τα social media. Λίγα αυτά που προμοτάρουν την ανθρώπινη φύση και ύπαρξη. Και πολύ αντιγραφή ρε παιδί μου...πολύ αντιγραφή! Τα ίδια και τα ίδια ποστακια, από διάφορα σάϊτς χωρίς αναφορά στο αρχικό, μόνο και μόνο για παραπάνω κλικς. Ο κόσμος παει απο το κακό στο χειρότερο και το μονο που τον ενδιαφέρει ειναι να κανει like στα εφήμερα και τα μικρά. Και γι’αυτό είπα να δώσω λίγο απο τη σοφία μου. Ξανά. Αλλά όχι όπως παλιά. Με τον ίδιο ενθουσιασμό, τον ίδιο σαρκασμό (όταν πρέπει) και την ίδια αγάπη για ένα καλύτερο μέλλον. Σαν άνθρωποι, σαν κοινωνία... Δεν ξέρω τα πάντα, αλλά εχω δει και κάνει πολλά στη ζωη μου, που με κατατάσσουν στην κατηγορία των ανθρώπων που μπορούν να έχουν και άποψη και λόγο. 

Τότε ήμουν νεούδι, δεν πρόσεξα. Τώρα έμαθες θα μου πείς? Ήξερα και τότε, απλά έπαθα. Γιατί και τα έξυπνα πουλιά απο τη μύτη πιάνονται. Και αναλώθηκα σε ποταπές συναναστροφές. Γι’αυτο και υπάρχουν κανόνες πια. Με κύριο και βασικό τα σχόλια κλειστά. Όχι άλλη χολέρα καλυμμένη πίσω από μια οθόνη και ενα πληκτρολόγιο. Όποιος θέλει να επικοινωνήσει υπάρχει τρόπος, αρκεί να υπάρχει θέληση. 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τι καθόμαστε? 

Με λένε Μαρία. Είμαι 38 χρονών. Έχω ζήσει σε 3 χώρες στον κόσμο πέρα από την Ελλάδα. Τη Σκωτία (incl. Αγγλία), τη Σιγκαπούρη, και τη Μαλαισία. Έχω δουλέψει σε χώρες όπως η Αγγλια/Σκωτία, Νορβηγία, Ολλανδία, Γαλλία, Αυστραλία, Αμερική, Σιγκαπούρη, Ινδονησία και Μαλαισία. Α ναι, και Ελλάδα. Έχω ταξιδέψει σε περισσότερες χώρες, but not enough. Eχω 3 πτυχία πανεπιστημίου, πολλές πιστοποιήσεις, μιλάω 5 γλώσσες, διεθνή καριέρα στο εξωτερικό απο τα μικράτα μου. Έχω πολλά χόμπυ, μιλάμε για πολλά, και τα περισσότερα με διπλώματα και πιστοποιήσεις γιατί μου αρέσει να καταρτίζομαι τεχνικά με ό,τι καταπιάνομαι. Αλλά πάνω από όλα έχω ένα πολύ δυνατό μυαλό, και ήθος με έναν χαρακτήρα που δε το συναντάς εύκολα. Θεωρώ τον εαυτό μου πολίτη του κόσμου απο πολύ μικρή ηλικία. Δεν είμαι μετριόφρων. 

Θα σας διηγηθώ τις εμπειρίες μου, θα σας πώ τις απόψεις μου. This is my life as it has been recorded to-date. 

Μουσική: https://www.youtube.com/watch?v=dBN86y30Ufc Willie Nelson - On The Road Again